Έβρος και Νησιά: Μαύρες τρύπες με το Νέο Σύμφωνο Μετανάστευσης

Το Σύμφωνο Μετανάστευσης, η διατυπωμένη σε τελικό κείμενο πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για μία «κοινή» πολιτική, που βρίσκεται πλέον στο τραπέζι της αποδοχής ή όχι, δημιουργεί για την Ελλάδα εξαιρετικά σοβαρά θέματα και προβλήματα που άπτονται της κυριαρχίας και της εδαφικής μας ακεραιότητας.

Το Σύμφωνο αποτελείται από σχέδια κανονισμών για το άσυλο (διαδικασία και διαχείριση), τη διαλογή στα εξωτερικά σύνορα, τον προσδιορισμό καταστάσεων μεταναστευτικής κρίσης, το σύστημα καταγραφής βιομετρικών δεδομένων(Eurodac), κατευθύνσεων και συστάσεων για την έρευνα και διάσωση, τις μετεγκαταστάσεις και τους κανόνες πρόληψης κατά της διευκόλυνσης παράνομης εισόδου.

Η συζήτηση για αυτό ξεκίνησε το 2016 και το Σεπτέμβριο του 2020 ανακοινώθηκαν οι τελικές προτάσεις της Επιτροπής. Σύμφωνα, δε, με την τοποθέτηση του Επιτρόπου κ. Σχοινά σε πρόσφατη συνεδρίαση της Επιτροπής Ευρωπαϊκών Υποθέσεων της Βουλής θα πρέπει να έχει οριστικοποιηθεί και θεσμοθετηθεί πριν τις γερμανικές εκλογές, γιατί υπάρχει εκλογική πίεση στο εσωτερικό της Γερμανίας προς το κυβερνών κόμμα!

Μέσα από τις εκατοντάδες σελίδες των κειμένων και τα ωραία λόγια για κοινή πολιτική αντιμετώπισης και διαχείρισης των μεταναστευτικών ροών προκύπτουν σαφείς και θεμελιώδεις κίνδυνοι για τη Χώρα μας. Κίνδυνοι που οι Βουλευτές όλων των κομμάτων σημείωσαν στην προαναφερθείσα επιτροπή και παραδέχθηκε ακόμη και ο Υπουργός Μετανάστευσης, ο οποίος φέρει και την ευθύνη των διαπραγματεύσεων από την ελληνική πλευρά.

Το πλέον απαράδεκτο είναι η πρόβλεψη ότι όσο διαρκούν οι διαδικασίες παροχής ασύλου εντός των συνόρων, στις περίφημες πλέον δομές των νησιών, αυτές δεν θα θεωρούνται ευρωπαϊκό, δηλαδή και ελληνικό, έδαφος!

Και αυτό διατυπώθηκε όχι μόνο από τους Βουλευτές και τον Υπουργό, αλλά και από τη νομική υπηρεσία της Βουλής, καθώς εφόσον δεν επιτρέπεται σε παράτυπα εισερχόμενο να εισέλθει στο έδαφος της ΕΕ όσο διαρκεί η διαδικασία για το άσυλο, «κατά πλάσμα δικαίου» ο χώρος αυτός δεν θα είναι ευρωπαϊκό έδαφος. Αν και δίνεται η δυνατότητα επιλογής από το κάθε Κράτος του χώρου αυτού, καθορίζεται σαφώς η απαίτηση να είναι κοντά στα σύνορα.

Δίνει δηλαδή στη Χώρα μας τη δυνατότητα να επιλέξει αν θα αυτοκτονήσει με πιστόλι, με μαχαίρι ή σκοινί! Καθώς την καλεί, υποχρεωτικά εφόσον θεσμοθετηθούν με τη μορφή κανονισμού, να επιλέξει σε ποια σημεία θα δημιουργήσει εντός Ελληνικού Εδάφους στα νησιά και σε όλα τα σύνορα τι δεν θα θεωρείται Ελλάδα.

Αλήθεια, υπάρχει Έλληνας που μπορεί να αποδεχθεί κάτι τέτοιο; Υπάρχει εξ ανατολών γείτονας που να μην πανηγυρίσει αν επάνω στα σύνορα δημιουργηθούν για αρχή μαύρες τρύπες, που θα εξελιχθούν σε γκρι ζώνες, όχι γιατί εκείνος το επιδιώκει αλλά γιατί η Ευρωπαϊκή Ένωση επιβάλει να το πράξει η Ελλάδα;

Η διαδικασία του ασύλου θα γίνεται πρακτικά μόνο από τη χώρα υποδοχής, υποχρεωτικά όπως και τώρα, καθώς ο προσδιορισμός της «υπεύθυνης χώρας» για την παροχή του αφορά μόνο σε αυτές. Και αυτό γιατί εξέταση ασύλου σε άλλη χώρα θα γίνεται μόνο αν αποδειχθεί ότι υπάρχει κάποιο μέλος οικογένειας σε αυτή την άλλη χώρα ή για ασυνόδευτα ανήλικα, εφόσον η άλλη χώρα το αποδεχθεί. Η πρόταση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για δυνατότητα επιλογής υποβολής αίτησης μεταξύ τεσσάρων Κρατών Μελών απορρίφθηκε. Πρόταση που συνδυαζόταν με τη δυνατότητα η διαδικασία να γίνεται εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης απευθείας από τρίτες χώρες όπου και υπάρχουν πρόσφυγες που διαμένουν σε  δομές.

Μάλιστα για να είναι απολύτως σαφή τα πράγματα και ότι πρακτικά η ευθύνη ανήκει στην πρώτη χώρα υποδοχής, ορίζεται ότι η διαδικασία παροχής ασύλου θα γίνεται στα σύνορα ή κοντά σε αυτά. Και για την περίπτωση των νησιών μας η δέσμευση αυτή περιγράφεται σαφώς καθώς η διαδικασία παροχής ασύλου μετά από επιχειρήσεις έρευνας – διάσωσης θα γίνεται μόνο στα σύνορα. Δημιουργείται, πρακτικά, νέος «γεωγραφικός περιορισμός» στα νησιά – σύνορα όχι λόγο της δήλωσης ΕΕ – Τουρκίας, αλλά με πλήρη απαίτηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η φαινομενικά λογική πρόταση για την ευθύνη της πρώτης χώρας υποδοχής για το άσυλο θα μπορούσε να είναι αποδεκτή σε συνθήκες προ του 2015 ή ακόμη και σήμερα αν υπήρχε ευρωπαϊκό σύστημα επιστροφών – που δεν προβλέπεται στα σχέδια κανονισμών – και αν δεν συνοδευόταν από ένα διάχυτο «άγχος» στα κείμενα για την πλήρη διασφάλιση της δυνατότητας επιστροφής στην πρώτη χώρα όσων περνούν σε άλλα Κράτη Μέλη. Αυτό που προέβλεπε το Δουβλίνο ΙΙΙ και κατά τα κείμενα «αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο του συστήματος ασύλου» όχι μόνο εξακολουθούν να ισχύουν», αλλά γίνεται υποχρεωτικό. Η εξασφάλιση της δυνατότητας των επιστροφών στις πρώτες χώρες υποδοχής των μεταναστών και αιτούντων άσυλο που πέρασαν σε άλλες χώρες της Ευρώπης συνδυάζεται πλέον ευθέως με τον έλεγχο ασφαλείας και το σύστημα καταγραφής Eurodac.

Για να αντιληφθούμε το μέγεθος αυτών που υποχρεωτικά μπορούν να επιστρέψουν στις πρώτες χώρες υποδοχής από τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες αρκεί να αναφέρουμε ότι οι αιτήσεις ασύλου σε ευρωπαϊκό επίπεδο είναι κατά 30% περισσότερες των εισροών. Δηλαδή κάποιος που πήρε άσυλο ή απορρίφθηκε η αίτησή του στην Ελλάδα και βρέθηκε σε άλλη ευρωπαϊκή χώρα θα επιστρέφεται υποχρεωτικά είτε για να διαμείνει (άσυλο) είτε για να εκτελεστεί η απόφαση επιστροφής, που δεν μπορεί να εκτελεστεί και για αυτό διέφυγε.

Από την άλλη δεν υπάρχει καμία αντίστοιχη επιβολή και υποχρεωτικότητα στο διαμοιρασμό του βάρους των παράνομα εισερχομένων στις χώρες – σύνορα με τις υπόλοιπες χώρες μέλη.

Στα κείμενα περιγράφεται ένας δαιδαλώδης και γραφειοκρατικός μηχανισμός για τις μετεγκαταστάσεις, που θα γίνονται σε περιόδους «πίεσης» ή κρίσεων, χωρίς πουθενά να εξασφαλίζεται η εφαρμογή του μέσω υποχρεωτικών κανόνων.

Σημειώνεται ότι τόσο το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, όσο και η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ και ο Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης ζήτησαν να υπάρχει υποχρεωτικός μηχανισμός αλληλεγγύης με πρόβλεψη μόνιμου μηχανισμού μετεγκαταστάσεων.

Αντί αυτού η πρόβλεψη είναι οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης να υποβάλουν σχετικές προτάσεις που αν δεν καλύπτουν τις προσδιοριζόμενες ανάγκες για μετεγκαταστάσεις, και αφού αφαιρεθούν τυχόν άλλες συνεισφορές που μπορεί να έχει μία χώρα όπως βοήθεια δηλαδή χρηματοδότηση για την υποδοχή και τις υποδομές ασύλου, τις μαύρες τρύπες δηλαδή, τότε θα γίνεται ένα «φόρουμ» των χωρών για να αποφασίσουν τι θα γίνει.

Καμία υποχρεωτικότητα, κανένας μόνιμος μηχανισμός, καμία αλληλεγγύη. Πρακτικά μία βρυξελιώτικη γραφειοκρατία χειρότερη και από τις ελληνικές καλένδες είναι η πρόταση στον τομέα της αλληλεγγύης για τις μετεγκαταστάσεις.

Για τον προσδιορισμό του όρου της «πίεσης της πρώτης χώρας υποδοχής» ας αναλογιστούμε ποιος θα είναι, όταν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, που τον προσδιορίζει, στην παρούσα φάση χρηματοδοτεί τη δημιουργία χιλιάδων θέσεων φιλοξενίας στα πέντε ελληνικά νησιά.

Και αν εμείς είμαστε οι δύσπιστοι που λέμε ότι είναι 20.000 θέσεις, ας δούμε στο υπογεγραμμένο και από τον υπουργό Μετανάστευσης, μνημόνιο κατασκευής δομής στη Λέσβο που καθορίζει τις 5.000 γενικού πληθυσμού ως όριο για τη δομή και την πίεση πέραν αυτού του αριθμού.

Στον τομέα των επιστροφών τα πράγματα δεν είναι επίσης ιδιαίτερα ευοίωνα, καθώς παραμένουν στην ευθύνη των Κρατών πρώτης υποδοχής ακόμη και για αυτούς που πέρασαν με τον όποιο τρόπο σε άλλη χώρα της Ευρώπης. Στα κείμενα αναφέρεται ότι κάθε χρόνο απορρίπτονται 370.000 αιτήσεις και πρέπει να παραπέμπονται στη διαδικασία επιστροφής.

Η ευρωπαϊκή πολιτική για τις επιστροφές «εξαντλείται» στα κείμενα στην «καλλιέργεια σχέσεων» με τις τρίτες χώρες για να αποδέχονται τις επιστροφές. Αν σε ό,τι μας αφορά δούμε την περίπτωση της κοινής δήλωσης ΕΕ – Τουρκίας είναι πασιφανές ότι το μόνο που θα προκαλείται είναι συσσώρευση των προς επιστροφή στις χώρες πρώτης υποδοχής. Όπως και τώρα η πρόβλεψη είναι η διαδικασία επιστροφής να γίνεται εντός τριών μηνών, αλλά φευ πουθενά δεν εξασφαλίζεται προς τα που θα γίνεται η επιστροφή.

Και για να είναι και ξεκάθαρα τα πράγματα ο όποιος περιορισμός σε προαναχωρησιακά κέντρα θα είναι είτε μόνο για αυτό το 3μηνο, είτε έως 6 μήνες εάν υπάρχουν στοιχεία παραβατικής συμπεριφοράς ή πιθανότητα διαφυγής και βεβαίως αθροιστικά δεν μπορεί ο περιορισμός να είναι πάνω από 12 μήνες.

Το τι θα συμβαίνει στις περιπτώσεις μη επιστροφής είναι γνωστό και δεδομένο, καθώς χορηγείται ένα χαρτί που καταγράφει ότι ο ενδιαφερόμενος είναι προς επιστροφή και δεν μπορεί πλέον να περιορίζεται, αλλά να κυκλοφορεί ελεύθερα;;;;

ΠΗΓΗ:https://www.evros-news.gr/

ΠΗΓΗ:esy-kallitheasrodoy.blogspot.com


ΕΝΩΣΗ ΕΛΛΗΝΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ

 ΧΩΡΙΣ ΧΡΩΜΑ, ΚΟΜΜΑ, ΔΟΓΜΑ 

  
 ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ

ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΦΟΡΕΑΣ “ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΙΣ”   
ΚΕΝΤΡΙΚΗ Ε.ΣΥ.

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΕΡΓΑΛΕΙΑ



ΜΕΤΟΧΕΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ 

600 ΔΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ 


50 ΔΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ 


ΔΟΜΗΣΗ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗΣ ΥΛΟΠΟΙΗΣΗΣ ΕΡΓΩΝ ΣΤΟΥΣ ΔΗΜΟΥΣ 


ΠΡΟΣΟΦΟΡΑ ΕΞΑΓΟΡΑΣ ΜΕΤΟΧΩΝ Τ.Χ.Σ. 

ΙΔΡΥΤΙΚΗ ΔΙΑΚΗΡΥΞΙΣ 
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΚΕΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ 

                                                  https://esy-mytilinis.blogspot.com/